Fioletowe pióra błyszczą i odcinają się swoim kolorem na smutnym horyzoncie tej cichej godziny pomiędzy nocą a świtem. Wiatr swoimi lekkimi podmuchami sprawia, że tańczą wokół ciebie, jak w ostatnim pas de deux. Głuchy dźwięk żalu i tęsknoty wisi w powietrzu; rozbija się o krawędzie pustego, szarego nieba.

gdybym mógł oderwać cię od sufitu


Kilka wczesnych, zbyt wczesnych płatków śniegu wiruje w zimnym świetle poranka. Na oszronionej trawie, tuż przed tobą, przysiada purpurowy motyl. Uśmiechasz się tęsknie, kiedy słońce wschodzi i pobłyskuje łagodnie na złotych nitkach twojej fioletowej sukni.

sparaliżowałbym nas oboje w czasie


Słyszysz morze tuż za tobą, głęboko w płucach osiadają ci kryształki soli. Powoli wszystko się rozmywa. Kleisz swoje serce wolno, jest potrzaskane jak porcelanowa filiżanka upuszczona nieopatrznie na szklaną podłogę.

i znalazł całkiem nowy sposób widzenia


Odwracasz się i widzisz ostatnią kwitnącą gałązkę jaśminu, zbyt piękną, by ją zrywać i egoistycznie zostawiać tylko dla siebie. Siadasz wygodnie na piasku, wyciągając nogi, i przesypujesz go w swoich smukłych palcach. Fale obmywają twoje stopy, kieszonkowy zegarek na łańcuszku delikatnie rozbrzmiewa swoim starym, schorowanym dzwoneczkiem. Mgła wokół ciebie smakuje prawie jak wata cukrowa, mewy krzyczą do wtóru twoich myśli.

Twoje oczy na zawsze sklejone z moimi.


W tej ostatniej maskaradzie naprawdę jesteś wolny.